Af hverju er svona dýrt að láta gera vefsíðu?

Vefsíða er dýr af því að hún er ekki vara heldur hundruð klukkustunda af sérfræðivinnu: greining á fyrirtækinu og viðskiptavinum þess, hönnun sem er smíðuð fyrir þig eina eða einn, uppsetning, efnisvinna, prófanir á öllum tækjum og verkefnastýring sem heldur þessu öllu saman. Á tímagjaldi upp á 18 til 30 þúsund krónur, sem er sambærilegt við aðra sérfræðiþjónustu á Íslandi, telja 150 til 300 stundir hratt upp í milljónir. Verðið er sem sagt ekki álagning á einfaldan hlut heldur summa raunverulegrar vinnu, og þegar það virðist óskiljanlega hátt er skýringin nánast alltaf að vinnan á bak við er ósýnileg.

Þetta er sanngjörn spurning sem á skilið betra svar en „af því bara". Hér er ósýnilega vinnan gerð sýnileg, og líka hitt: hvenær verðið er í raun of hátt og hvernig þú lækkar það án þess að skemma útkomuna.

Ósýnilega vinnan á bak við sýnilega vefinn

Það sem þú sérð, síðurnar sjálfar, er kannski þriðjungur verkefnisins. Á undan þeim fer greiningarvinna: samtöl, skoðun á gögnum, skipulag efnis, ákvarðanir um hvað vefurinn á að gera og fyrir hverja, vinnan sem við lýstum í greininni hvað er upplýsingaarkitektúr og af hverju skiptir hann máli. Hönnunin sjálf fer svo í gegnum umferðir: tillögur, viðbrögð frá þér, breytingar, fínpússun.

Eftir smíðina kemur svo hlutinn sem enginn sér en allir finna fyrir ef hann vantar: prófanir á símum, spjaldtölvum og vöfrum, hraðabestun, aðgengismál, leitarvélagrunnur, öryggis- og persónuverndaruppsetning, flutningur gamalla slóða og lokafrágangur fyrir útgáfu. Þessi „ósýnilegi" þriðjungur er einmitt munurinn á vef sem virkar og vef sem lítur bara út fyrir að virka.

Samanburðurinn sem ruglar: „frændi minn gerir þetta á viku"

Verðtilfinningin skekkist af því að ódýrar hliðstæður eru til: sniðmátsvefur á nokkrum tugum þúsunda, AI-verkfæri á mánaðaráskrift, kunningi sem „reddar þessu". Þetta eru raunverulegir valkostir og fyrir sum verkefni réttir, við höfum sagt það hreint út í greinunum á ég að gera vefsíðuna sjálfur eða kaupa hana og er hægt að nota gervigreind í stað vefstofu.

En þeir eru ekki sama varan á öðru verði, þeir eru önnur vara. Sniðmátið sleppir greiningunni, sérhönnuninni, efnisvinnunni og prófununum, öllu því sem gerir vef að sölutæki fyrir þitt fyrirtæki frekar en útfylltu formi. Munurinn sést ekki daginn sem vefurinn fer í loftið, hann sést í tölunum næstu tólf mánuði: í leitarstöðunni, fyrirspurnunum, trausti gesta. Ódýri vefurinn er oft dýrasta leiðin að engum árangri.

Sundurliðun raunverulegs verkefnis

Gerum vinnuna áþreifanlega með dæmi um dæmigerðan fyrirtækjavef á fjórar milljónir án vsk. Greining og skipulag: 30 stundir af samtölum, efniskortlagningu og síðukorti. Hönnun: 70 stundir í útlit, umferðir af viðbrögðum og fínpússun fyrir síma og tölvu. Uppsetning og smíði: 90 stundir við að byggja síðurnar, vefumsjónarkerfið og virknina. Efnisvinna: 40 stundir í textaráðgjöf, uppsetningu efnis og myndvinnslu. Prófanir, hraðabestun, aðgengis- og leitarvélafrágangur: 30 stundir. Verkefnastýring og samskipti í gegnum allt ferlið: 20 stundir. Samtals 280 stundir.

Deildu fjórum milljónum með 280 og tímagjaldið reynist rúm 14 þúsund, sem er raunar undir markaðsgjaldi, stofan er þá að treysta á skilvirkni og endurnýtingu til að dæmið gangi upp. Þetta er reikningurinn sem „af hverju svona dýrt" spurningin gleymir: verðið deilist á fleiri stundir og fleiri sérfræðinga en nokkur sér utan frá.

Hvenær er verðið samt of hátt?

Verðið á að standast skoðun, og stundum gerir það það ekki. Merki um óeðlilega verðlagningu: tilboð án sundurliðunar sem gefur enga leið til að sjá hvað er verið að borga fyrir, umfang sem er blásið út með virkni sem enginn bað um, tímafjöldi í verkþáttum sem stenst ekki samanburð milli tilboða, eða stofa sem verðleggur eftir stærð viðskiptavinarins frekar en verkinu. Vörnin er alltaf sú sama: sundurliðuð tilboð frá tveimur til þremur stofum og samanburður á umfangi, aðferðin sem við röktum í hvað er eðlilegt verð fyrir vefsíðugerð.

Verðið hefur líka lækkað fyrir sama gæðastig, það er rétt að segja það. Nútímaverkfæri og gervigreind hafa stytt vinnustundirnar á bak við sérhannaðan vef, og stofur sem nýta þau geta boðið betur en fyrir fimm árum. Ef tilboðin sem þú færð eru á 2019-verðum fyrir 2019-vinnubrögð máttu spyrja af hverju.

Verðið í samhengi við aðrar fjárfestingar fyrirtækisins

Setjum vefverðið við hlið annarra útgjalda sem engum finnst skrýtin. Fyrirtæki sem borgar 300 þúsund á mánuði fyrir skrifstofuhúsnæði er að borga 3,6 milljónir á ári fyrir stað sem hluti viðskiptavina heimsækir aldrei. Vefurinn er hins vegar staðurinn sem nánast allir viðskiptavinir heimsækja áður en þeir eiga við þig viðskipti, opinn allan sólarhringinn, og þriggja milljóna fjárfesting í honum á fimm ára líftíma er 50 þúsund á mánuði. Í þeim samanburði er vefurinn ódýrasta fermetraverð fyrirtækisins.

Sama gildir um mannaráðningar: vefur sem svarar algengustu spurningunum, tekur við bókunum og skilar hæfum fyrirspurnum vinnur verk sem annars lenda á starfsfólki. Enginn myndar sér skoðun á því hvort starfsmaður „sé dýr" án þess að horfa á hvað hann skilar, og sama viðmið á að gilda um vefinn.

Hvernig lækkarðu verðið rétt?

Þrjár leiðir lækka verðið án þess að rýra útkomuna. Komdu undirbúin eða undirbúinn: skýr þarfagreining og tilbúið efni skera tugi stunda af verkefninu. Minnkaðu fyrstu útgáfu: vandaður kjarni í loftið fyrst, viðbætur í áföngum þegar mælingar sýna hvað borgar sig. Og veldu verkfæri sem stytta leiðina: vefir byggðir í nútímakerfum eins og Framer komast hraðar í loftið án gæðafórna.

Fjórða leiðin, að velja bara lægsta tilboðið, lækkar ekki verðið heldur frestar því: munurinn kemur fram síðar í lagfæringum, töpuðum viðskiptum eða endurgerð tveimur árum fyrr en ella.

Algengar spurningar

Af hverju kostar „lítil breyting" á vefnum stundum heilan dag?

Af því að sýnilega breytingin er toppurinn: breyting á einum stað þarf að virka á öllum síðugerðum, öllum skjástærðum og öllum vöfrum án þess að brjóta neitt annað, og prófanirnar taka oft lengri tíma en breytingin sjálf. Þetta er sami munur og á að skipta um flís og skipta um flís þannig að ekkert leki.

Af hverju er tímagjald vefstofa 18 til 30 þúsund?

Það er á pari við aðra sérfræðiþjónustu, endurskoðendur, verkfræðingar, lögmenn eru flestir ofar, og undir því standa laun sérhæfðs fólks, hugbúnaðarleyfi, símenntun í fagi sem endurnýjar sig hratt og tíminn sem fer í annað en seljanlega vinnu. Stofa með mikið lægra gjald er annaðhvort að niðurgreiða sig eða skera annars staðar.

Er ekki hægt að gera þetta miklu hraðar með gervigreind?

Jú, hlutar verkefnisins hafa styst verulega og það á að sjást í verðum, hjá okkur gerir það það. En dómgreindin, stefnan, samtölin og ábyrgðin á útkomunni styttast ekki með verkfærum. Þú ert í vaxandi mæli að borga fyrir hugsunina frekar en handavinnuna, og það er rétt þróun.

Er hægt að fá vefsíðu í áskrift í stað þess að borga allt í einu?

Já, sífellt fleiri stofur bjóða mánaðarleið þar sem smíði, hýsing og viðhald eru í einu gjaldi, oft 30 til 100 þúsund á mánuði eftir umfangi. Heildarkostnaður yfir árin verður svipaður eða aðeins hærri, en greiðsluflæðið er léttara og alltaf einhver að sinna vefnum.

Hvað af verkefninu má klippa af til að spara?

Aukatungumál, viðbótarsíður og „væri gaman"-virkni þola bið í annan áfanga. Greiningin, símaupplifunin, hraðinn og prófanirnar þola það ekki, þar býr munurinn á vef sem skilar og vef sem er bara til. Klipptu breiddina, ekki grunninn.

Af hverju kostar viðhald líka eftir að vefurinn er kominn?

Vefur er þjónusta í rekstri, ekki hlutur í hillu: hýsingin keyrir allan sólarhringinn, kerfin þurfa öryggisuppfærslur og efnið þarf að fylgja fyrirtækinu. Mánaðarkostnaðurinn, oftast 5 til 30 þúsund fyrir minni vefi auk viðhalds eftir þörfum, er sami eðlismunur og á því að kaupa bíl og reka hann.

Borgar dýr vefur sig í alvöru?

Rétt spurning er hvort þessi tiltekni vefur borgi sig, og hún er reiknanleg: hvað þarf hann að skila mörgum aukafyrirspurnum eða sölum á mánuði til að greiða sig upp á ári? Oft er svarið lægra en fólk býst við. Vefur sem stenst ekki það reikningsdæmi er of dýr, sama hvað hann kostar.

Það sem dýrt og ódýrt þýða í raun

Eftir öll þessi ár í faginu er niðurstaða okkar þessi: „dýrt" og „ódýrt" eru gagnslaus orð um vefsíður án viðmiðs, og eina viðmiðið sem stenst er árangur á móti heildarkostnaði. Ódýr vefur sem skilar engu hefur óendanlegt verð á hverja fyrirspurn. Dýrari vefur sem malar viðskipti árum saman er ódýrasta markaðstæki fyrirtækisins. Sami verðmiði, tvær gerólíkar fjárfestingar.

Þess vegna endar verðsamtalið hjá okkur alltaf á sama stað: hvað á vefurinn að skila þér? Þegar svarið er skýrt verður verðið einföld deiling, og ákvörðunin tekur sig næstum sjálf. Fyrirtæki sem nálgast vefinn svona hætta að spyrja af hverju hann sé svona dýr og fara að spyrja hvernig hann skili sem mestu, sem er arðbærari spurning.

Sjáðu hvað þitt verkefni kostar, sundurliðað

Besta bólusetningin gegn verðótta er gegnsæi, og það er líka prófið á stofuna sem þú talar við. Sendu okkur verkefnið þitt og þú færð tilboð þar sem hver króna á sér verkþátt, og heiðarlegt álit á því hvað má spara og hvað ekki. Spurðu okkur svo endilega út í hvern einasta lið, við svörum með ánægju, því verð sem þolir ekki spurningar er ekki verð sem þú átt að borga. Heyrðu í Flóru hér.